ขี้ผึ้งต้านจุลชีพ ขี้ผึ้งต้านจุลชีพเป็นยาที่ใช้ในการรักษากระบวนการติดเชื้อของผิวหนังและเยื่อเมือกในท้องถิ่น Streptococci, staphylococci, E. coli และ Pseudomonas aeruginosa, fusobacteria เป็นส่วนหนึ่งของจุลินทรีย์ก่อโรคที่ทำให้เกิดโรคผิวหนังตุ่มหนองและการติดเชื้อของบาดแผล รอยถลอก รอยขีดข่วน แผลไหม้
การใช้ขี้ผึ้งต้านจุลชีพ ช่วงของการใช้ขี้ผึ้งต้านจุลชีพกว้าง: (ครีมรักษาสิวอุดตัน) 1. โรคตุ่มหนอง: streptoderma, เดือด, carbuncles, streptostaphyloderma 2. แผลเป็นแผลที่แขนขาส่วนล่างในผู้ป่วยเบาหวาน, ระบบไหลเวียนโลหิตล้มเหลว, เส้นเลือดขอดที่ขา 3. การติดเชื้อทุติยภูมิของผิวหนังอักเสบจากภูมิแพ้และแมลงกัดต่อยอันเป็นผลมาจากการเกา 4. กระบวนการบาดแผลด้วยการบาดเจ็บและการเผาไหม้การแทรกแซงการผ่าตัด 5. แผลกดทับในผู้ป่วยที่อยู่ในท่าบังคับเป็นเวลานาน 6. โรคตา: เยื่อบุตาอักเสบที่มีอาการติดเชื้อแบคทีเรียหรือจำเป็นต้องป้องกันการติดเชื้อทุติยภูมิของดวงตาด้วยโรคไวรัสและอาการแพ้ของอวัยวะที่มองเห็น 7. โรคหูชั้นกลางและหูชั้นนอก (หูชั้นกลางอักเสบ) 8. การละเมิดความสมบูรณ์ของเยื่อเมือกของปาก, จมูก, อวัยวะสืบพันธุ์ภายนอกของแหล่งกำเนิดใด ๆ นี่เป็นเพราะความจริงที่ว่าจุลินทรีย์ในโซนเหล่านี้มักก่อให้เกิดการติดเชื้อทุติยภูมิของข้อบกพร่อง ความเข้มข้นของยาออกฤทธิ์ในขี้ผึ้งต่างๆ คือ 1-10% เบสมักประกอบด้วยปิโตรเลียมเจลลี่ ลาโนลิน (ขี้ผึ้งชนิดหนึ่ง) โพลีเอทิลีนไกลคอล และส่วนประกอบจากธรรมชาติและสังเคราะห...
